بدون شك جامعه ي علمي ايران - وبلکه جهان اصلاً- مديون و مرهون اين همه رنجي كه شما مي بريد و این همه دود چراغ که می خورید و یه روز همه می فهمن که شما چه آدم زحمت کشی بودین...حتماً.

تو واقعا خجالت نمي كشي؟! نه  من مي خوام بدونم تو خجالت نمي كشي.... شهريور شد هنوز هيچ غلطي نكردي...

روت شد تو چشماي استادت نيگا كني بگي:"نه استاد،‌ من مي خوام تا آخر تابستون 3 فصل اول پايان نامم رو تموم كنم."  

بدبخت تا آخر شهريور بايد پروپوزال بدي ككت هم نمي گزه. دو روز ديگه هم كه ماه رمضون مي شه و ديگه هيچي. از سحر تا  افطار كه مشغول فريضه ي خوابيدني... از افطار تا سحر هم كه فقط داري مي خوري جبران مافات بشه. بعدش هم که دلت درد می گیره یه لیوان چای نبات می گیری دستت دور خونه را میری.

مگه قرار نبود امروز صبح خبرت بري دانشگاه؟ خوب شد اين دو هفته دانشگاه تعطيل بود تو هم به يه صفايي برسي...

==============================================

بعد از اينكه ديشب كلي با خودم كلنجار رفتم،  طي يك برنامه ريزي دقيق قرار شد امروز ساعت 9 برم دانشگاه.

ساعت 9... الارم موبايل... صداي جيغ و داد مامان مياد كه داره محسن رو بيدار مي كنه. اِ ... اينكه ديشب گفت من صبح بايد 7:30 حسينيه ارشاد باشم.حالا اگه 6 صبح بخواد با بچه ها بره كوه از 5:30 بيداره ها....

 ست الارم -->  9:30 --> ‌اوكي. بالشم رو از زير پام ميارم زير سرم. دنده ام هم مي تونم جا به جا كنم... ولش همين دنده خوبه.

ساعت 9:30... الارم موبايل (حتي اين هم يادم نيست ولي خب حتما صداش در اومده و بعد هم من يه جورايي كه نمي دونم چه جورايي خفش كردم ديگه)

ساعت 11:45... الان ديگه بيدارم عزيزم

خب ديگه ظهر شده و صرف نمي كنه برم دنبال صبحونه.

مامان.......مامان........... مامي.........نهار چي داريم؟

از اون نگاهايي كه مي فهمم وقتشه همزمان با تدابير شهرداري براي زيباسازي شهرمون،‌ ما هم دهنمون رو آسفالت كنيم.

خب بهتره قبل از نهار يه كم نرمش كنيم... چي رو نرمش كنيم؟ بسيار سوال به جايي بود... تا پست بعدي وقت دارين بهش فكر كنين.

تا نهار آماده شه يكم – همون يكم،‌ بيشتر نه ها- وجدان درد مي گيرم و مي رم مقاله هايي رو كه قراره بخونم مرتب مي كنم و از توش يكيش كه از همه كمتره و تازه نصفش هم عكسه سوا مي كنم كه بعد از نهار مطالعه بفرمايم. همزمان هم به اين فكر مي كنم كه الان بقيه بچه ها در چه حالن... اون پسر درازه رو كه مي دونم خَلاصه... اون تپله هم كه خنگه، تا 10 بار يه چيز و بخونه و بفهمه من مي رسم بهش،‌ من باهوشم خب. اون پسر بنفشه هم كه شهرستانيه. حتما رفته شهرستان و مامان جون و آبجیش اینا عمراً بذارن پسر گلشون دست به دفتر كتاب بزنه. مي مونه ليلي.. خب شهرستان كه نرفته،‌ از مسافرت هم كه تازه برگشته،‌ خنگ و خلاص هم كه نيست.... اه، اصلاً به من چه كه ليلي چه غلطي مي كنه.. فوقش اون مقاله هاي آشغال و مي خونه مي فهمه كدوماش بدرد نخوره بعد من فقط خوباش رو مي خونم.

-نهار

-پاتوق (آاووووق)

-تاجر پوسانِ ؟! بوستانِ چيه همون (حالم از اين فيلم هاي كره اي بهم مي خوره....ایکبیریا...همشون عینه پشمک می مونن)

-تكرار يوسف (شايد ديشب يه جايي شو دقيق نديده باشم خب)

-مسابقات دو ميداني المپيك،‌ پرتاب نيزه...

 مي رم سر مقالم. مداد و پاك كن و ماركر و چند تا شکلات هم می ذارم کنار دستم قند مغزم تامین باشه... خب مثل اينكه همه چي آماده ست و ديگه مي تونم شروع كنم. Abstract و introductionش رو ضربتی مي خونم. نُچ... اونقدا كه فكر مي كردم مربوط نبود... خب چه كاريه من مقاله اي رو كه مربوط نمي شه به كارم بخونم؟!

كاش صبح زودتر پا مي شدم،‌ اونوقت الان مي تونستم يه خواب دلچسب تو يه بعد از ظهر تابستوني داشته باشم... حيف شد.

مامان .... مامي..... شام چي داريم؟

دست خودم نيست خب،‌ نمي تونم تو خونه درس بخونم. چي كار كنم؟