گفتم: باشه       گفتا: ایول
گفتم: چرا؟        گفتا: آخه
گفتم: که چی؟   گفتا: نکن
گفتم: بریم         گفتا: بشین
گفتم: کیان؟       گفتا: همه
گفتم: خوبه        گفتا: بله
حافظا

رفتیم اونجا مِنو رو گذاشته جلومون، از چش و چال و سر و دست و دم و سم و پاچه و زبون و ..
[بزغاله ی درون]: من یه پرس زیربغل میخوام
[بقیه]:
تو راه برگشت کلی خوشحال بودم که رفتنی دست و صورتمو نَشستم که یه وقت خوابم نپره، مستقیم رفتم سر جام دمرو خوابیدم..

ساعت ۱۱ اینا ستاره زنگ زده پاشو بریم پالتو بخریم. بهش میگم مگه تو امتحان نداشتی فردا؟! میگه دوشنبه ای لباس شخصیا ریختن دانشگاه ترتیب کلی از دانشجوها رو دادن.. امتحانا هم افتاده عقب.
من اول فکر کردم این لباس شخصی یک وسیله ست که با اون ترتیب دانشجوها رو میدن، بعد فهمیدم که نه، لباس شخصی ها طرفدار دانشجوها هستند، حالا اگه دانشجوها کِرم میریزند دیگه به اونا چه؟! اونجا بود که فهمیدم ماهواره هم دستش با انگلیس و آمریکا توی یک کاسه است و قرار شد نصف شب یواشکی برم پشت بوم همسایه مون و کل دم و دستگاشون و بیارم پایین

کاری نداریم، خلاصه رفتیم خرید و برگشتنی تو تاکسی کنار دستم یک آقای جنتلمنی نشسته بود. یه پالتوی خاکستری تنش بود و داشت بلند بلند با موبایل حرف میزد و از قرار معلوم کلی هم طرف از دستش شاکی بود.
تصمیمم رو گرفتم و شروع کردم، البته قبلش بزغاله ی درونم بهم گفت که ای کاش اون پالتو سفید خزمالتو با اون چکمه قهوه ایت پوشیده بودی و دماغت هم عمل کرده بودی! به هر حال با تمام بضاعت موجودم جلو رفتم و گفتم: چیزی شده آقا؟
با نگاه اول لب هاش رو جمع کرد و گفت: آره
مونده بودم که چی بگم. آخه اینم سؤال بود؟ نامرد دست‌کم نکرد سرش رو بذاره روی شونه م و گریه کنه.
- باور کن من با مونا تیک نمی‌زنم!
عجب! پس قضیه ی تیک و ماتیکه. بی‌اختیار گفتم: خاک بر سرت!
پسره انگار که خرچسونه (خرچسانه) دیده باشه، صورتش رو مچاله کرد و گفت: چی گفتی؟
بدون معطلی سرم و سمت گوشی گرفتم و گفتم: خاک بر سرت دوست عزیز! نکن این کار رو!
و با دست مثلاً به دختر اون ور خط اشاره کردم. خودم هم نمی‌دونستم دارم چه غلطی می‌کنم.
- لوس نشو دیگه! دیروز شارژ نداشتم موبایلم قطع شد. نپیچوندمت به خدا. می‌خوای بریم از بهراد بپرس. تا ۱۱ با اون و بهاره بودم. صدای دختری هم که شنیدی، صدای بهاره بود. می‌خوای زنگ بزن بپرس.

[بزغاله ی درون]: معلومه که زنگ میزنه میپرسه، خاک بر سر الاغت! بگو تاکسی نگه داره پیاده شه مرتیکه ی ..
[من]: به من چه ربطی داره آخه، من سر پیازم یا ته تربچه؟!
[بزغاله ی درون]: مگه نمیبینی چطوری داره دختره ی طفلک رو سیاه میکنه، مادرشو... چیز... یعنی به عزاش می‌شونم!
[من]: [غیرقابل درج]
[بزغاله ی درون]: [ایضاً]
[من]:

شانس آوردیم آقاهه پیاده شد، ولی بعدش بین من و بزغاله ی درونم یه سری مشکلاتی پیش اومد. یه جور بي‌اعتمادي مشمئز كننده، عدم تفاهم و عدم درك درست كه همش به خاطر كمبود گفتگوي ناب و بدون حضور هژموني منع يا اراده‌ي معطوف به قدرت بود.

 پ.ن: حتی هستی هم میفهمد که همه ی اینها را از خودم در آوردم